پزشکی
ابن ربن پزشکی را نزد پدرش آموخت، سپس با استفاده از آثار یونانیان و دانشمندان دیگر آن را تکمیل کرد او استاد زکریای رازی است. جوانیاش را در طبرستان گذراند. سپس در ۲۲۴ (قمری) به عراق رفت و در سامرا اقامت گزید و مورد احترام معتصم قرار گرفت. او در زمان متوکل و با راهنمایی و در منادمت او اسلام را پذیرفت.
ابن ربن از نظر علمی چنان مقامی داشت که او را همطراز رازی و مجوسی و ابن سینا نام برده و یکی از ۴ دانشمند و پزشک بزرگ مسلمان دانستهاند. او مسری بودن سل ریوی کشف کرد.
آثار:
آثار بسیار به او نسبت داده شده که برخی به دست ما رسیدهاند و از برخی نامشان باقیاست. معروفترین آثار او:
- فردوس الحکمة، دائرةالمعارفی است طبی و یکی از قدیمیترین و معتبرترین آثار جامع طب اسلامی و از نخستین کتابهای طبی اسلامی. ابن ربن در تألیفات این کتاب از آثار بقراط، جالینوس، ارسطو، یوحنا برماسویه، حنین بن اسحاق و رسالههای هندی و دیگر آثار گذشتگان بهره برده.
- الدین و الدولة فی اثبات نبوة النبی محمد (ص). در این کتاب، ابن ربن حقانیت دین اسلام و برتری آن را بر ادیان دیگر مورد بررسی قرار داده و اطلاعاتی دربارهٔ ادیان هند و فرق گوناگون اسلام و مسیحیت و غیره آوردهاست
- تحفة الملوک
- کتاب فی الامثال و الادب علی مذاهب الفرس و الروم و العرب
- کتاب منافع الاطعمة و الاشربة و العقاقیر
- کتاب عرفان الحیوة یا ارفاق الحیاة
- کتاب فی ترتیب الاغذیة
- کتاب فی الحجامة
- حفظ الصحة
- کتاب الرد علی اصناف الناصری
- الکتاب اللؤلؤ.